با ويژگى بشرى كه انگيزه‌ها و اسباب آن قابل فهم براى افراد بشر است ، اقدامى كه رسالت‌هاى آسمانى مىخواهند بشريت را براى آن تربيت كنند ، بدين معنى كه افراد را به درجه و سطحى برسانند كه براى تحمل اين بار آمادگى داشته باشند و بتوانند همچون امام ( ع ) و اصحاب ايشان جانفشانى كنند ؛ پس مسأله در اصل مسأله‌اى بشرى و قابل فهم بشرى بوده و تابعى از همان تكاليفى كه بر دوش فرد فرد ابناء امت اسلامى گزارده شده است به شمار مىرود ؛ تكاليفى كه مرتبط با حفظ اسلام و كيان اسلامى و دفع خطراتى است كه متوجه آن است . مىدانيم كه وقتى خطر ، كيان و به اصطلاح كتب فقهى ، بيضهء اسلام - يعنى اساس اسلام - را تهديد مىكند ، خون و جان ارزش خود را از دست مىدهند و در اين حالت ديگر جايى براى تمسك به « لا تلقوا بايديكم الى التهلكه : با دست خود ، خود را به هلاكت ميافكنيد » « 1 » و امثال آن وجود ندارد چنان كه امام ( دام ظلّه ) « 2 » در يكى از سخنان خود مىفرمايند : آن هنگام كه خطر متوجه به اصل اسلام مىشود ، تكاليف شرعى فردى از جمله وجوب حفظ نفس و حرمت القاى آن در تهلكه و حرمت اراقه دماء و

--> ( 1 ) - البقرهء : الآيهء 195 . ( 2 ) - منظور امام خمينى ( قدس سرّه الشريف ) است . تعبير « مد ظلّه » از آن جهت است كه مرجع عاليقدر ، اين سخنان را در سال 1403 قمرى و در زمان حيات حضرت امام ( قدّس سرّه ) بيان داشته‌اند .